6 τύποι γυναικείας φιλίας......

Όσες γυναίκες έχουν πραγματικές φίλες, ξέρουν πόσο πολύτιμες είναι στη ζωή τους. Είναι το αποκούμπι μας στις δύσκολες στιγμές, ο ψυχολόγος μας, οι άνθρωποι που θα γελάσουν στις χαρές μας και θα λυπηθούν στις λύπες μας, αυτές που μας καταλαβαίνουν καλύτερα από όλους (ίσως μετά τη μάνα μας) και αυτές που όταν χρειαστεί θα βρουν τον τρόπο να μας «ανεβάσουν». Είναι οι άνθρωποι που μας αφήνουν να είμαστε ο εαυτός μας και οι μοναδικοί που μπορούν να κάνουν το πιο δύσκολο και σημαντικό έργο: να ακούνε.

Βέβαια, δεν είναι όλες οι φιλίες ίδιες. Η κάθε φιλία υπάρχει εκεί για να ανταποκριθεί και να προσαρμοστεί στις ανάγκες των δύο ατόμων. Για αυτό και κάθε πρόβλημα έχει τη δική του… φίλη. Δείτε τους έξι τύπους φιλίας και σε τι μας χρειάζεται η καθεμιά.

Η αισιόδοξη

Μερικές φορές χρησιμοποιούμε τον χαρακτηρισμό «καλό παιδί» για άτομα που δεν έχουν και πολλά να πουν. Είναι ένα είδος ευφημισμού για άτομα συμπαθητικά αλλά βαρετά ή με άλλα ελαττώματα. Ωστόσο υπάρχουν φίλες που είναι πραγματικά καλά παιδιά, με την πραγματική, αθώα έννοια της λέξης.
Είναι η φίλη που βρίσκεται εκεί για να σας υπενθυμίσει ότι η ζωή είναι ωραία, ακόμα κι όταν βρίσκεστε στον πάτο. Κι αυτό είναι παραπάνω από αρκετό.
Είναι εκείνη, στην οποία θα απευθυνθείτε μετά από έναν χωρισμό και θα σας θυμίσει πόσο καλύτερη είστε από αυτό που νομίζετε και πόσα περισσότερα σας αξίζουν, όπως ακριβώς θα έκανε η μαμά σας.
Πιθανότατα δεν θα καταλήξετε μαζί της πίνοντας τεκίλες μέχρι τα ξημερώματα αλλά είναι εκεί για εσάς όταν το μόνο που χρειάζεστε είναι μια δόση αισιοδοξίας και λίγο χαμόγελο.
Κι όσο κι αν την βαριέστε τις περισσότερες φορές, πάντα χρειάζεται ένας καλός, ευγενικός άνθρωπος στη ζωή μας, να μας θυμίζει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζουμε.

Η ανταγωνιστική

Η σχέση σας μαζί της είναι τόσο ανταγωνιστική, που δεν είστε σίγουροι γιατί κάνετε ακόμα παρέα μαζί της. Από τα χειρότερα είδη, η ανταγωνιστική φίλη είναι αυτή που θα μετρήσει σε πόντους επιτυχίας τη ζωή σας και σκοπός της είναι να τους ξεπεράσει. Ζηλεύει κάθε θετική έκβαση της ζωής σας και θα προσπαθήσει να σας «νικήσει» σε κάθε πτυχή της.
Ποτέ δεν έχετε τσακωθεί μαζί της αλλά ξέρετε ότι δεν θα πετάξει από τη χαρά της με την επιτυχία σας. Από την άλλη, βέβαια, δεν θα χαρεί με τη δυστυχία σας. Αντίθετα, όταν κάτι δεν πάει καλά στη ζωή σας, πραγματικά θα αισθανθεί άσχημα και θα προσπαθήσει να σας βοηθήσει.
Αν αναρωτιέστε γιατί την κάντε ακόμα παρέα, η απάντηση είναι ότι ίσως κι εσείς να είστε το ίδιο ανταγωνιστική. Κι ίσως να είναι και κάτι που το χρειάζεστε κι οι δύο. Έτσι προχωράτε πιο εύκολα μπροστά κι έτσι απολαμβάνετε περισσότερο την επιτυχία σας.

Η αδερφή

Οι σχέσεις σας ξεκίνησαν πολλά χρόνια πριν αλλά καταφέρατε να κρατήσετε επαφές μέχρι σήμερα. Πλέον επικοινωνείτε με ένα είδος κώδικα, τον οποίο μόνο εσείς καταλαβαίνετε, με «δικά σας αστεία» και με αναφορές στο κοινό σας παρελθόν.
Η σχέση σας αυτή σας προστατεύει από οποιαδήποτε αλλαγή και να έρθει. Αποτελεί μια σταθερά που σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς.
Δεν έρχεστε σε επαφή όλη την ώρα αλλά δεν χρειάζεται κιόλας. Μπορεί να περάσουν μήνες, κατά τους οποίους ανταλλάσσετε μόνο μηνύματα τύπου «Όλα καλά;» ή E-mail με αστεία βίντεο από το youtube, αλλά όταν τη χρειαστείτε θα είναι σίγουρα κοντά σας.

Η μέντορας

Ίσως να μην είναι και τόσο μεγαλύτερή σας. Έχει όμως αρκετή εμπειρία ώστε να την συμβουλεύεστε στις πιο δύσκολες αποφάσεις σας. Ο δεσμός σας θυμίζει περισσότερο δασκάλα- μαθήτρια.
Της έχετε απόλυτη εμπιστοσύνη και στα δικά σας μάτια, η φίλη αυτή κρατάει όλη τη σοφία του κόσμου στα χέρια της.
Θα τη συμβουλευτείτε για θέματα που αφορούν από σεξουαλικά tips μέχρι μια σημαντική απόφαση που πρέπει να πάρετε στη δουλειά.

Η πάρτυ άνιμαλ

Όλοι την ξέρουμε: Είναι αυτή που θα καλέσουμε όταν έχουμε όρεξη να βγούμε και είμαστε σίγουροι ότι όχι μόνο θα απαντήσει θετικά αλλά θα κανονίσει όλη τη βραδιά και θα σας γυρίσει σπίτι με το… πρώτο φως της ημέρας.
Μπορεί να μην είναι για πολύ αλλά είναι άτομο θετικό, που εκπέμπει ενέργεια και αισιοδοξία. Κρατάει πάντα μια θέση στη ζωή μας για τις στιγμές εκείνες που θυμόμαστε ότι δεν είμαστε μόνο μητέρες, εργαζόμενες, σύντροφοι αλλά και κορίτσια που θέλουν να διασκεδάσουν! Το χρέος της είναι δύσκολο αλλά πολύτιμο για τη διατήρηση των ισορροπιών.

Η συγκαταβατική

Είναι αυτή που καταλαβαίνει. Μπορεί να δουλεύει μαζί σας, να είναι η μαμά μιας συμμαθήτριας του παιδιού σας, μια φίλη από τα παλιά ή να την ξέρετε μόνο διαδικτυακά. Ίσως δεν είναι κολλητή σας και κάποιες φορές την αποφεύγετε κιόλας.
Σίγουρα όμως τη χρειάζεστε στη ζωή σας. Υπάρχουν κάποιες φορές, που το μόνο που χρειάζεστε είναι κάποιος που καταλαβαίνει. Η φίλη αυτή ξέρει τι περνάτε, ξέρει ότι έχετε δίκιο και απλώς καταλαβαίνει. Δεν χρειάζεται να την πείσετε για κάτι, δεν χρειάζεται καν να αναλύσετε κάποιο θέμα. Το μόνο που χρειάζεστε εκείνη τη στιγμή είναι λίγη συγκατάβαση, κάποιος να σας ακούσει. Κι η φίλη αυτή είναι ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή. Είναι ένας αφανής ήρωας στη ζωή μας. Που μας έχει γλιτώσει πολλά χρήματα από τους ψυχολόγους…

Πηγή: http://www.mama365.gr/10619/oi-6-typoi-gynaikeias-filias.html#sthash.slZuBEUU.dpuf

12 σκληρές αλήθειες που θα σε βοηθήσουν να ωριμάσεις.......

Καθώς κοιτάς πίσω στη ζωή σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι πολλές φορές όταν νόμιζες ότι είχες χάσει κάτι καλό, στην πραγματικότητα κατευθυνόσουν προς κάτι καλύτερο. Δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα. Μερικές φορές πρέπει απλά να χαλαρώσεις και να έχεις πίστη ότι τα πράγματα θα πάνε καλά. Πήγαινε σιγά-σιγά και άσε τη ζωή να κυλήσει. Επειδή, μερικές φορές, οι αλήθειες που δεν μπορείς να αλλάξεις, καταλήγουν να αλλάζουν αυτές εσένα και να σε βοηθάνε να ωριμάσεις.

Διάβασε παρακάτω δώδεκα τέτοιες αλήθειες…

1. Όλα είναι όπως θα έπρεπε να είναι. Είναι τρελό πως καταλήγεις πάντα εκεί που προορίζεσαι να είσαι – πως, ακόμα και οι πιο τραγικές και αγχωτικές καταστάσεις τελικά σε διδάσκουν σημαντικά μαθήματα που ποτέ δεν είχες ονειρευτεί ότι θα είχες την ευκαιρία να μάθεις. Να θυμάσαι, πολλές φορές, όταν τα πράγματα καταρρέουν, στην πραγματικότητα βρίσκουν επιτέλους τη θέση τους.

2. Δεν μπορείς να αρχίσεις να βρεις τον αληθινό σου εαυτό, πριν χαθείς σε αυτό τον κόσμο. Το να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις χαθεί είναι το πρώτο βήμα για να ζήσεις τη ζωή που θέλεις. Το δεύτερο βήμα είναι να αφήσεις τη ζωή που δεν θέλεις. Το να κάνεις μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου είναι αρκετά τρομαχτικό. Αλλά ξέρεις τι είναι ακόμα πιο τρομαχτικό; Το να μετανιώνεις. Το όραμα χωρίς δράση είναι ονειροπόληση και η δράση χωρίς όραμα είναι ένας εφιάλτης. Η καρδιά σου είναι ελεύθερη, έχε το θάρρος να την ακολουθήσεις.

3. Είναι συνήθως ο πιο βαθύς πόνος που σε κάνει να αναπτύξεις πλήρως τις δυνατότητες σου. Είναι οι τρομαχτικές, αγχωτικές επιλογές που καταλήγουν να είναι οι πιο αξιόλογες. Χωρίς πόνο, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή. Αλλά να θυμάσαι, ο πόνος, όπως ακριβώς και τα πάντα στη ζωή, έχει ως στόχο να μάθεις από αυτόν και στη συνέχεια να αφεθείς ελεύθερος.

4. Μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις που θα αντιμετωπίσεις ποτέ στη ζωή είναι το αν θα φύγεις μακριά ή θα κάνεις άλλο ένα βήμα προς τα εμπρός. Αν πιάσεις τον εαυτό σου σε ένα κύκλο να προσπαθείς να αλλάξεις κάποιον ή να προσπαθείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου εναντίον κάποιου που προσπαθεί να σε αλλάξει, φύγε μακριά. Αλλά, αν κυνηγάς ένα όνειρο, κάνε άλλο ένα βήμα. Και μην ξεχνάς ότι μερικές φορές αυτό το βήμα θα σε κάνει να τροποποιήσεις το όνειρο σου ή να σχεδιάσεις ένα νέο – είναι εντάξει να αλλάξεις γνώμη ή να έχεις περισσότερα από ένα όνειρα.

5. Θα πρέπει να φροντίσεις τον εαυτό σου πρώτα. Πριν γίνεις φίλος με άλλους, θα πρέπει να είσαι φίλος του εαυτού σου. Πριν αρχίσεις να διορθώνεις τους άλλους, θα πρέπει να διορθώσεις τον εαυτό σου. Πριν κάνεις τους άλλους χαρούμενους, θα πρέπει να κάνεις τον εαυτό σου χαρούμενο. Δεν λέγεται εγωισμός αυτό, λέγεται προσωπική ανάπτυξη. Μόλις βρεις μια ισορροπία μέσα σου, μπορείς να ισορροπήσεις και τον κόσμο γύρω σου.

6. Μια από τις μεγαλύτερες ελευθερίες είναι το να μην νοιάζεσαι για το τι σκέφτονται όλοι οι άλλοι για εσένα. Όσο ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εσένα, τους ανήκεις. Μόνο όταν δεν απαιτείς έγκριση από οποιονδήποτε άλλο εκτός του εαυτού σου μπορείς να ανήκεις σε εσένα.

7. Μπορεί να χρειαστεί να μείνεις για λίγο μόνος πριν συνειδητοποιήσεις ότι, αν και τα αντικείμενα από τις αποτυχημένες σχέσεις σου μπορεί να μην μοιράστηκαν ισόποσα, τα ζητήματα που κατέστρεψαν τις σχέσεις πιθανόν μοιράστηκαν. Γιατί, πως μπορείς να σταθείς μόνος σου με αυτοπεποίθηση ή να δεις τα ίδια ζητήματα στην νεότερη σχέση σου και να μην συνειδητοποιείς τα σπασμένα κομμάτια που σου ανήκουν; Το να συνειδητοποιείς τα ζητήματα σου και να τα αντιμετωπίζεις, θα σε κάνει πολύ πιο ευτυχισμένο άτομο μακροπρόθεσμα, από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.

8. Το μόνο πράγμα που μπορείς να ελέγξεις απόλυτα είναι το πώς θα αντιδράσεις στα πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Όσο περισσότερο μπορείς να προσαρμοστείς στις καταστάσεις της ζωής, τόσο πιο ψηλά θα ανεβαίνεις και τόσο πιο γρήγορα θα είσαι σε θέση να ανακάμψεις από τις πτώσεις.

9. Κάποιοι άνθρωποι θα σου πουν ψέματα. Να θυμάσαι, ένας ειλικρινής εχθρός είναι καλύτερος από ένα φίλο που ψεύδεται. Δείξε λιγότερη προσοχή σε αυτά που οι άνθρωποι λένε και περισσότερη προσοχή σε αυτά που κάνουν. Οι ενέργειες τους θα σου δείξουν την αλήθεια, η οποία θα σε βοηθήσει να μετρήσεις την πραγματική ποιότητα της σχέσης σας σε μια μακροπρόθεσμη βάση.

10. Αν επικεντρωθείς σε αυτά που δεν έχεις, ποτέ δεν θα έχεις αρκετά. Αν είναι ευγνώμων για αυτά που έχεις, θα καταλήξεις να έχεις ακόμα περισσότερα. Η ευτυχία δεν βρίσκεται ούτε στις ιδιοκτησίες, ούτε στο χρυσό. Η ευτυχία κατοικεί στη ψυχή. Η αφθονία δεν είναι το πόσα έχεις, είναι το πώς αισθάνεσαι για αυτά που έχεις. Όταν παίρνεις τα πράγματα για δεδομένα, η ευτυχία φεύγει μακριά.

11. Ναι, έχεις αποτύχει στο παρελθόν. Αλλά μην κρίνεις τον εαυτό σου από το παρελθόν, δεν ζεις εκεί πια. Απλά επειδή δεν είσαι εκεί που θα ήθελες να είσαι σήμερα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα είσαι εκεί κάποια μέρα. Μπορείς να μετατρέψεις τα πάντα γύρω σου εν ριπή οφθαλμού κάνοντας μια απλή επιλογή – να σηκωθείς, να προσπαθήσεις ξανά, να αγαπήσεις και πάλι, να ζήσεις ξανά και να ονειρευτείς ξανά.

12. Ναι, τα πάντα θα πάνε καλά. Ίσως όχι σήμερα, αλλά τελικά. Θα υπάρξουν στιγμές που φαίνεται ότι όλα όσα θα μπορούσαν να πάνε στραβά, πάνε στραβά. Και μπορεί να νιώθεις σαν να είσαι κολλημένος εκεί για πάντα, αλλά δεν θα είσαι. Σίγουρα, ο ήλιος σταματάει να λάμπει κάποιες φορές και μπορεί να βρεθείς σε μια τεράστια καταιγίδα ή δύο, αλλά τελικά ο ήλιος θα βγει και θα λάμψει και πάλι. Μερικές φορές εξαρτάται από εμάς, να μείνουμε όσο το δυνατόν πιο θετικοί γίνεται ώστε να καταφέρουμε να δούμε και πάλι τις ακτίνες του ήλιου μέσα από τα σύννεφα.
Πηγή: http://gr.news.yahoo.com/photos/το-facebook-στη-ζωή-των-παιδιών-μας-μύθοι-photo-040000725.html

Φίλοι χωρίς παιδιά.......

 

 

 

 

 

 

 

Βγάζουν τα άπλυτά σου στη φόρα μπροστά στο παιδί, σου τηλεφωνούν τα μεσάνυχτα και θυμώνουν που δεν απαντάς, σου «τη λένε» επειδή δεν τους ακολουθείς στα πάρτυ και τις εκδρομές, δίνουν στο παιδί σου σοκολάτες, πατατάκια και...κρασί, το παίζουν έξυπνοι, σε λένε υπερβολικό και γενικώς κάνουν ό,τι μπορούν για να σε πείσουν ότι το χάσμα ανάμεσά σας έχει γίνει ξαφνικά πολύ μεγάλο. Θα έρθει και η σειρά τους όμως, και τότε...
 

1. Τηλεφωνούν τις πιο ακατάλληλες ώρεςΟι φίλοι μας που δεν έχουν παιδιά αγνοούν ότι για τους φρέσκους γονείς σχεδόν όλες οι ώρες είναι ακατάλληλες. Ανυπόμονα μηνύματα έρχονται την ώρα του θηλασμού, το σταθερό χτυπάει την ώρα που κάνουμε μπάνιο το παιδί (και καπάκι χτυπάει και το κινητό), την ώρα που το κοιμίζουμε ή ακόμη χειρότερα μόλις έχει κοιμηθεί!  Η κολλητή μας φίλη θα πάρει τα βαθιά μεσάνυχτα απαιτώντας να μιλήσουμε (πάλι) για τα γκομενικά της, ο φίλος για έναν τηλεφωνικό σχολιασμό των αποτελεσμάτων του ματς ή της επικαιρότητας (ούτε καν του περνάει από το μυαλό ότι δεν έχουμε δει τηλεόραση εδώ και μέρες), ο κουμπάρος θέλει να περάσει για ένα ποτάκι και έρχεται στις 11 τη νύχτα.
Τι κάνουμε: Εμείς τίποτα, εκείνοι πρέπει να κάνουν υπομονή και να δείξουν κατανόηση. Στο φινάλε, φίλοι είναι, οφείλουν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Αν πάλι εξακολουθούν να φέρονται εγωιστικά και να μην καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούμε να είμαστε πια σε ανοιχτή επικοινωνία μαζί τους, όπως στο παρελθόν, μήπως δεν είναι τόσο φίλοι όσο νομίζαμε;

2. Ανησυχούν ότι το παιδί σου αρρωσταίνει συνέχεια υπονοώντας πως κάτι κάνεις λάθος
Μα πάλι άρρωστο είναι το παιδί; Η ερώτηση ακούγεται συχνά από τα φιλικά χείλη με συγκεκαλυμμένες μεν, σαφείς δε αιχμές για τους δικούς μας χειρισμούς. Οι φίλοι που δεν έχουν παιδιά δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι τα παιδιά αρρωσταίνουν με πολύ μεγάλη συχνότητα -ειδικά όταν πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό ή όταν συναναστρέφονται άλλα παιδάκια μεγαλύτερης ηλικίας-. Νομίζουν ότι κάτι κάνουμε λάθος εμείς, ότι δεν προσέχουμε αρκετά, ότι προσέχουμε υπερβολικά, ότι το παιδί μας έχει κάποια ευπάθεια, ότι ο γιατρός που έχουμε επιλέξει δεν είναι καλός κλπ. Εμείς από την άλλη γινόμαστε έξω φρενών. Πώς είναι δυνατόν οι φίλοι μας να μας αμφισβητούν με αυτό τον τρόπο; Τι ξέρουν αυτοί από παιδιά; Δεν φτάνει η αγωνία, η αϋπνία, το τρέξιμο στους γιατρούς κλπ κάθε φορά που τα παιδιά αρρωσταίνουν –και αρρωσταίνουν τόσο συχνά!-, πρέπει να ανεχόμαστε και τις αυθαίρετες, σιωπηρές κατηγορίες των φίλων μας.
Τι κάνουμε: Την επόμενη φορά που θα ακούσουμε την ερώτηση: "Πάλι άρρωστο είναι; Τι συμβαίνει στο παιδί;" απαντάμε: "Είναι παιδί!

3. Σου προτείνουν να αφήσεις το  μωρό και να πας ταξίδι. Το καλοκαίρι με το ιστιοπλοϊκό, τα Χριστούγεννα στο Λονδίνο ή το Πάσχα στο Άμστερνταμ
Η ατάκα είναι χαρακτηριστική: «Έλα μωρέ, τι θα πάθει; Άστο με τη γιαγιά και πάμε. Ξέρεις τι ωραίο που είναι το Λονδίνο τα Χριστούγεννα;». Και εμείς δεν ξέρουμε με τι να θυμώσουμε πιο πολύ. Με τους φίλους και τις επίμονες, "ανήθικες" προτάσεις τους ή επειδή το Λονδίνο είναι πράγματι όμορφο τα Χριστούγεννα και εμείς δεν θα μπορέσουμε να το δούμε φέτος; Οι φίλοι, συνηθισμένοι από τις ξέγνοιαστες, κοινές μας διακοπές του παρελθόντος, δεν εννοούν να καταλάβουν ότι τα Χριστούγεννα και το Πάσχα για μας δεν σημαίνουν πια ξενύχτι, ποτό, βόλτες, ξεναγήσεις, shopping. Είναι η ευκαιρία μας να περάσουμε χρόνο με το παιδί μας, να το χαρούμε και ναι, να το μυήσουμε στις παραδόσεις. Ναι, φέτος θα βάψουμε κόκκινα αυγά, θα ανοίξουμε την πόρτα στα παιδάκια που λένε τα κάλαντα, θα στολίσουμε μαζί του το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα πασπαλίσουμε με άχνη την βασιλόπιτα.
Τι κάνουμε: Αγνοούμε τους φίλους και περιμένουμε να μεγαλώσει το παιδί για να πάμε μαζί του στο Λονδίνο.

4. Πιστεύουν πως υπερβάλλεις όταν ανησυχείς ή το υπερπροστατεύεις
Θεωρούν ότι βλέπουμε κινδύνους εκεί που δεν υπάρχουν και ότι οι περισσότερες ανησυχίες μας (μην αρρωστήσει, μην χτυπήσει, μην πάθει κάτι κακό, αν το μεγαλώνουμε σωστά, αν θα είμαστε σε θέση να το κάνουμε και στο μέλλον κλπ) είναι αβάσιμες. Το αποτέλεσμα; Αφενός θυμώνουμε μαζί τους και αφετέρου αρχίζουμε να σκεφτόμαστε μήπως έχουν δίκιο (παθαίνοντας κρίση προσωπικότητας). Η αλήθεια είναι ότι καμιά φορά οι φίλοι κρίνουν πιο καθαρά πράγματα που εμείς βλέπουμε διογκωμένα μέσα από το φίλτρο της πατρότητας ή της μητρότητας. Από την άλλη, οι άτεκνοι φίλοι δεν έχουν –γιατί δεν οφείλουν να έχουν- την εγρήγορση και την ετοιμότητα που έχουμε εμείς σε ότι αφορά στην υγεία και την καλή κατάσταση ενός παιδιού.
Τι κάνουμε: Φιλτράρουμε τις επισημάνσεις των φίλων μας και αντιδρούμε αναλόγως, χωρίς ενοχές. Όπως και να έχει, δική μας ευθύνη είναι το παιδί και εμείς ξέρουμε ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος να το μεγαλώσουμε.

5. Δεν καταλαβαίνουν γιατί δεν ήρθες στο πάρτυ
Κανονίζουν αυτή τη συνάντηση εδώ και εβδομάδες, έχουμε δηλώσει συμμετοχή και την ώρα που είμαστε έτοιμοι για την μεγάλη έξοδο από το σπίτι, το παιδί ανεβάζει πυρετό. Η αντίδραση των φίλων όταν τους τηλεφωνούμε για ακύρωση: «Τι; Δεν θα έρθεις; Μα είναι δυνατόν να χάσεις το πάρτυ;», λες και εμείς προτιμάμε να κλειστούμε στο σπίτι και να χάσουμε το event. Μας μιλάνε λες και τους είπαμε πως αποφάσισαμε να κλειστούμε στο μοναστήρι, δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους, μας ειρωνεύονται, κάποιοι θυμώνουν και θεωρούν ότι τους σνομπάρουμε ή ότι υπερβάλλουμε.
Τι κάνουμε: Το χρέος μας, που σίγουρα δεν είναι να αφήσουμε το παιδί και να τρέχουμε στα πάρτυ για να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό των φίλων που είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση έχει αλλάξει, οι προτεραιότητες επίσης και οι φίλοι οφείλουν να το καταλάβουν. Διαφορετικά, το πρόβλημα είναι δικό τους.

6. Του δίνουν να φάει σοκολάτες και πατατάκια
Κάνουμε τιτάνιες προσπάθειες να κρατήσουμε τις ακατάλληλες τροφές μακριά από το στοματάκι του παιδιού. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να του εξηγούμε πόσο κακή είναι η ζάχαρη, τα πατατάκια, τα κρουασάν, οι καραμέλες. Και εκείνοι έρχονται και μας ακυρώνουν πανηγυρικά. Σε κάθε τους επίσκεψη έρχονται φορτωμένοι με όλους τους απαγορευμένους καρπούς και εμείς μένουμε να μετράμε τις μπουκιές του παιδιού που μοιάζει να σκέφτεται: «Πολύ καλός αυτός ο φίλος της μαμάς και του μπαμπά, να τον καλούμε πιο συχνά!».
Τι κάνουμε: Face control. Κάθε φορά που έρχονται στο σπίτι οι φίλοι με τα ακατάλληλα δώρα, τους περνάμε από εξονυχιστικό έλεγχο και τους αδειάζουμε τις τσέπες από ό,τι κρίνουμε εμείς ακατάλληλο. Για πιο δραστικά αποτελέσματα τούς δίνουμε το μήνυμα με σαφήνεια ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τους μιλήσουμε έντονα: Το παιδί δεν πρέπει να τρώει άχρηστες τροφές, είναι θέμα υγείας, τέλος!

7. Του δίνουν να δοκιμάσει κρασί
Έχουμε βγει για φαγητό με τους φίλους μαζί και το παιδί μας. Το...ρομαντικό μας σκεπτικό είναι ότι το παιδί πρέπει να κοινωνικοποιηθεί, ότι θα ωφεληθεί αν περνάει χρόνο με εμάς και τους φίλους μας, ότι θα κάνει καλό σε όλους να συνηθίσει να βγαίνει μαζί με τους μεγάλους κλπ. Και ξαφνικά το σύμπαν καταρρέει! Οι φίλοι μας αποφασίζουν να κάνουν το παιδί πειραματόζωο και του δίνουν να δοκιμάσει κρασί.
Τι κάνουμε: Την επόμενη φορά που θα ακούσουμε τη φράση: «Έλα μωρέ, τι θα πάθει με λίγο κρασάκι; Πώς κάνεις έτσι;», δείχνουμε τα δόντια μας και ζητάμε από τους φίλους μας να σταματήσουν τις ανοησίες. Ας περιμένουν μέχρι να κάνουν οι ίδιοι παιδιά. Τότε θα έχουν την ευκαιρία για δοκιμές και πειράματα τέτοιου είδους.

8. Του λένε τα δικά σου ελαττώματα στο σχολείο
Εμείς εξηγούμε στο παιδί πόσο σημαντικά είναι τα μαθηματικά για τη ζωή του και για ποιούς λόγους πρέπει να μελετάνε μέχρι που οι παιδικοί μας φίλοι έρχονται και του λένε: «Καλά, η μαμά σου στο σχολείο ήταν σκράπας στα μαθηματικά». Εμείς το ρωτάμε αν έκανε τα μαθήματά του και εκείνοι σχολιάζουν: «Ναι, για ρώτα τον μπαμπά σου. Πόσες ώρες διάβαζε στην ηλικία σου;» Και συνεχίζουν αραδιάζοντας αναμνήσεις από τα κατορθώματά μας τις κοπάνες, την αγενή συμπεριφορά προς τους δασκάλους, τις τιμωρίες.  Είναι προφανές ότι αυτή η κατηγορία φίλων έχει μαύρα μεσάνυχτα σε ότι αφορά στα παιδιά και το μεγάλωμά τους.
Τι κάνουμε: Δίνουμε στους φίλους μας δωρεάν μαθήματα παιδικής ψυχολογίας: Δεν μπορούν να στερούν από το παιδί το δικαίωμα να έχει εμπιστοσύνη στον γονιό του και να τον θεωρεί πρότυπο προς μίμηση. Το παιδί έχει πλάσει μια ιδανική εικόνα για τον γονιό του. Αν του γκρεμίζουν αυτή την εικόνα με τα σχόλια και τις διαβολές τους, κάνουν κακό στον συναισθηματικό του κόσμο. Το παιδί πρέπει να σέβεται τον γονιό. Αυτό που θεωρούν οι φίλοι αθώο αστειάκι, στην πραγματικότητα είναι πολύ σοβαρό. Το παιδί αμφιβάλει για όσα του λέει ο γονιός και ο σεβασμός γίνεται εύθραυστος.

9. Φέρνουν στο παιδί ακατάλληλα δώρα
Το κίνητρό τους είναι αγνό. Θέλουν να αγοράσουν το καλύτερο δώρο για το μωρό μας και συνήθως το έχουν χρυσοπληρώσει. Καταφθάνουν στο σπίτι μας φορτωμένοι με ντραμς και κιθάρες που μας παίρνουν τα αυτιά ή με τεράστιους λούτρινους αρκούδους, δεινόσαυρους και δελφίνια που δεν έχουμε που να τα βάλουμε. Ή αγοράζουν ογκώδη ηλεκτροκίνητα αυτοκινητάκια και τηλεκατευθυνόμενα ελικόπτερα για το νεογέννητο αγοράκι μας.
Τι κάνουμε: Τους ευχαριστούμε θερμά, τους μαλώνουμε που ξοδεύτηκαν και τους εξηγούμε ευγενικά για ποιούς λόγους οι επιλογές τους είναι προβληματικές. Τους προτείνουμε την επόμενη φορά να πάμε μαζί για την αγορά δώρων. Για καλό και για κακό, προτού ανοίξουμε το παιχνίδι, το τσεκάρουμε και αν δεν είναι κατάλληλο, το πηγαίνουμε στο κατάστημα για αλλαγή.

10. Του βάζουν ιδέες
«Θες παρέα; Πες στη μαμά να σου κάνει ένα αδερφάκι», «Την Κυριακή να πεις στον μπαμπά να σε πάει στο γήπεδο», «Σου αρέσουν τα σκυλάκια; Γιατί δεν ζητάς από τη μαμά να σου πάρει ένα;». Το παιδί επανέρχεται δριμύτερο σε εμάς, γεμάτο απαιτήσεις και εμείς καλούμαστε να βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά και να γίνουμε οι κακοί της υπόθεσης.
Τι κάνουμε: Βάζουμε βέτο και εξηγούμε στους φίλους μας πως σε ό,τι αφορά στο παιδί, από εδώ και πέρα μπαίνει λογοκρισία. Αν θέλουν να το παίξουν καλοί, μπορούν εκείνοι να αναλάβουν την Κυριακάτικη βόλτα του παιδιού, μπορούν να του κάνουν δώρο ένα σκυλί (αρκεί να το κρατάνε εκείνοι στο δικό τους σπίτι), μπορουν να κάνουν ένα παιδί για να έχει παρέα το δικό μας!

11. Σου πουλάνε θεωρία
Κάθε φορά που ανακύπτει ένα ζήτημα π.χ. το παιδί μας κλαίει μέσα στο σούπερ μάρκετ, ανοίγουν το κουτάκι με τις γενικές θεωρίες περί σωστής ανατροφής: «Το παιδί πρέπει να μάθει τι θα πει πειθαρχία», «Όταν κλαίει μέσα στον κόσμο, το απομακρύνεις και του εξηγείς για ποιούς λόγους δεν είναι σωστό να σε φέρνει σε δύσκολη θέση» μπλα, μπλα, μπλα.
Τι κάνουμε: Αν ο φίλος που πουλάει θεωρία δεν είναι παιδοψυχολόγος, παιδίατρος, διατροφολόγος με ειδίκευση στα παιδιά, παιδοδοντίατρος, δάσκαλος ή νηπιαγωγός, τα ακούμε βερεσέ!

12. Επιμένουν να πιστεύουν ότι εκείνοι δεν θα αλλάξουν όταν γίνουν γονείς (σε αντίθεση με εμάς που έχουμε γίνει υπερβολικοί, μίζεροι κλπ).
Τι κάνουμε: Περιμένουμε. Θα έρθει και η δική τους η σειρά και τότε θα τα πούμε!

 

Πηγή: http://www.babyspace.gr/Article/friends-without-children/245-619.html