Για να είμαι ευτυχισμένη στο γάμο μου πρέπει να είμαι δούλα και κυρά;

    Κάποτε ίσως, τώρα τα δεδομένα άλλαξαν Αντωνάκη......

γράφει η  Ιωάννα Ζυμαρίτη

 

Ανήκω στην κατηγορία των κοριτσιών που με το ζόρι δίπλωναν καμιά μπλούζα στο εφηβικό τους δωμάτιο. Αυτό δε, που με έφερνε στα όρια μου ήταν η ματαιοδοξία του στρωμένου κρεβατιού: εκεί θα ξανακοιμόμουν το βράδυ, στο δωμάτιο μου δεν εκτελούνταν έργα οδοποιίας, ούτε ήμουν υπό καθεστώς μετακόμισης ή βαψίματος. Προς τι λοιπόν ο πανικός της μητέρας μου.

Ομως κάποια στιγμή ξεφεύγεις από τον μητρικό κλοιό και πέφτεις στον αντρικό και κατά επέκταση στον εντυπωσιασμό της πεθεράς. Θυμάμαι τον εαυτό μου στα 18, στα πάρτυ του αγοριού μου, να παριστάνω την καλή οικοδέσποινα, με σκοπό να τον καταπλήξω. Η δεινότητα στα οικοκυρικά, σου λέει, κάποτε αποτελούσε μέγα προσόν για την αποκατάσταση μιας δεσποινίδος.

Οταν αργότερα βρέθηκα σε μια σχέση γάμου - από αυτές που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στο χωρισμό - περιορίστηκα στα απολύτως απαραίτητα. Εκείνος βέβαια αποτελεί παρελθόν, επειδή υπολειπόμουν νοικοκυροσύνης. Ενας θυμός με έπιασε και τάχθηκα υπέρ των πολέμιων της φασίνας, αποκλείοντας από την τηλεόρασή μου τα reality μαγειρικής.

Σήμερα, με βρίσκω πιο προσγειωμένη και με λιγότερη διάθεση για διαμάχη με το αντρικό φύλο. Αρκετά τους έχουμε απομακρύνει και γενικά αρκετά και με τη γκρίνια. Θέτω το δίκιο κάπου στη μέση, γιατί κάπου εκεί βρίσκεται - μακριά από φεμινιστικά και φαλλοκρατικά σύνδρομα.

Η δική τους πλευρά επηρεάζεται από τα κοινωνικά πρότυπα που κληρονομήσαμε από τότε που η γυναίκα καθόταν στο σπίτι και η βασική της ενασχόληση ήταν τα οικοκυρικά. Ακόμη και όσοι έχουν ζήσει χρόνια μόνοι τους, βρίσκουν πιο όμορφο να φάνε κάτι από τα χεράκια μας και να κοιμηθούν σε σεντόνια πλυμένα επίσης από τα χεράκια μας. Να θυμίσω, εδώ, την άνεση με την οποία οι άνδρες λερώνουν με ψίχουλα την μοκέτα υπό τις δικές μας στριγγλιές απαντώντας με αγανάκτηση «Και τι να κάνω τώρα που καθάρισες; Να περπατάω στον αέρα;» - αν μπορούσες, θα το εκτιμούσα.

Από την άλλη, εμείς τους θέλουμε δυνατούς, με γνώση της τεχνικής παντώς είδους μερεμετίου, να μπαίνουν μπροστά στον κίνδυνο, να βγάζουν περισσότερα από εμάς και να έρχονται μαζί μας στον γυναικολόγο, και… και… Ετσι, νιώθουμε ότι συμπληρώνουν την αδύναμη φύση μας και αυξάνουν παράλληλα τη λίμπιντο μας.

Θαρρώ, πως ένα αόρατο χέρι τα έχει όλα καλώς καμωμένα, κάπως ίσα μοιρασμένα ώστε γυναίκες και άνδρες να απαιτούν και να προσφέρουν. Μια ερωτική εκδοχή του δούναι και λαβείν.

Τελικά, όπως σε όλα τα πράγματα ο τρόπος είναι αυτός που καθορίζει την ματιά που προσεγγίζουμε το καθετί. Θα μπω στο ρόλο της νοικοκυράς - εξάλλου, μου αρέσει να τον ευχαριστώ. Αλλά, θέλω ένα γλυκό βλέμμα μόλις γευθεί το φαγητό μου, θέλω μια όμορφη βόλτα αφού θα έχω γυαλίσει το σπίτι… ακόμη και να μου κάνει για λίγο παρέα όταν πλένω τα πιάτα. Οπως και εγώ θα σεβαστώ την ανάγκη του να διαβάσει ήσυχος - ήσυχος την εφημερίδα του ή να δει αγώνα ποδοσφαίρου χωρίς γκρίνιες.

Είναι αυτός ο πολιτισμός του ζευγαριού που κάπου έχει χαθεί. Ας τον βρούμε γιατί εκεί κρύβεται πραγματικά η ισότητα. Ενας άνδρας να μου δέσει σφικτά την ποδιά παρακαλώ - πριν μου κατεβάσει τα χαλιά

 

Σύνδεσμος : http://www.gamos.gr/editorschoice/article/?aid=417

10 τοξικές προσωπικότητες που ζουν μέσα σου.....

 

Δυστυχώς, όλοι μας έχουμε ανθυγιεινές προσωπικότητες θαμμένες βαθιά μέσα μας που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν αρνητικά τη ζωή μας. Παρά το γεγονός ότι είμαστε όλοι άνθρωποι και έχουμε τα δικά μας «θέματα προσωπικότητας», μερικά «θέματα» είναι, ειλικρινά, τοξικά. Είναι τοξικά ως προς την ευτυχία μας. Είναι τοξικά για τις σχέσεις μας. Είναι τοξικά για τον αυτοσεβασμό μας. Είναι τοξικά για τα όνειρα μας.


Δείτε παρακάτω 10 τέτοιες προσωπικότητες, αναζητήστε τες μέσα σας, και αποφύγετε τες.

1. Η επιτροπή της αρνητικότητας. – Ποτέ δεν μπορείς να αποτύχεις στη ζωή ή την αγάπη, απλά παράγεις αποτελέσματα. Είναι στο χέρι σου το πώς θα ερμηνεύσεις αυτά τα αποτελέσματα. Η θετική σκέψη είναι η ικανότητα να αισθάνεσαι αρνητικά όταν πρέπει και να εξακολουθείς να διατηρείς αρκετή ελπίδα για να συνεχίσεις να προχωράς. Δεν μπορείς να προσαρμόσεις τις καταστάσεις στη ζωή, αλλά μπορείς να προσαρμόσεις τις στάσεις σου να ταιριάζουν σε αυτές τις καταστάσεις. Μπορείς να δεις τη ζωή σου μέσα από ένα θετικό πρίσμα. Αντί να χτυπάς το κεφάλι σου και να αναρωτιέσαι, «Τι σκεφτόμουνα;», πρέπει να αναπνεύσεις και ρωτήσεις την πιο ενθαρρυντική ερώτηση, «Τι έμαθα από αυτό;».

2. Το δοχείο του πόνου και της απώλειας. – Ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα στη ζωή είναι το να αφήνεις κάτι πίσω – είτε αυτό είναι ενοχή, θυμός, αγάπη ή απώλεια. Η αλλαγή δεν είναι ποτέ εύκολη – παλεύεις για να κρατηθείς και παλεύεις για να το αφήσεις να φύγει. Αλλά πολλές φορές το να το αφήνεις να φύγει, είναι το πιο υγιές μονοπάτι για εσένα. Πρέπει να ελευθερώσεις συναισθηματικά τον εαυτό σου από τα πράγματα που κάποτε σήμαιναν πολλά για εσένα, έτσι ώστε να μπορέσεις να κινηθείς πέρα από το παρελθόν και τον πόνο που σου φέρνει.

3. Ο ζηλιάρης ανταγωνιστής. – Μην ζηλεύεις τους άλλους. Η ζήλια είναι η τέχνη του να μετράς τα χαρίσματα κάποιου άλλου αντί για τα δικά σου. Σταμάτα να συγκρίνεις το ταξίδι σου με όλων των άλλων. Το ταξίδι σου είναι δικό ΣΟΥ, ΟΧΙ ένας διαγωνισμός. Βρίσκεσαι σε ανταγωνισμό με ένα άτομο και ένα άτομο μόνο – τον εαυτό σου. Ανταγωνίζεσαι για να γίνεις το καλύτερο που μπορείς να είσαι. Αν θέλεις να μετρήσεις την πρόοδο σου, σύγκρινε τον εαυτό σου με αυτό που ήσουν χθες.

4. Η μάσκα. - Άσχετα με την ηλικία, τη φυλή, το φύλο, τη σεξουαλικότητα σου, κάτω από όλες τις εξωτερικές διακοσμήσεις είσαι ένα καθαρό, όμορφο ον – ο καθένας από εμάς είναι. Ο καθένας μας έχει ένα φως που περιμένει να λάμψει και αποστολές για να ολοκληρώσει. Γιόρτασε τη διαφορετικότητα σου, τη δική σου ιδιαίτερη δημιουργία. Αν βρίσκεις τον εαυτό σου να αισθάνεται σαν ψάρι έξω από τα νερά του, βρες ένα νέο ποτάμι για να κολυμπήσεις. Αλλά ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ αυτό που είσαι, μείνε ο πραγματικός σου εαυτός.

5. Ο επιφανειακός δικαστής. – Μην κρίνεις πάντα ένα άτομο από αυτό που δείχνει. Θυμήσου, αυτό που έχεις δει είναι πολλές φορές αυτό που το πρόσωπο έχει επιλέξει να σου δείξει ή αυτό που οδηγήθηκαν να σου δείξουν βασιζόμενοι στην εσωτερική πίεση και τον πόνο τους. Δυστυχώς, όταν ένα άλλο άτομο προσπαθεί να σε κάνει να υποφέρεις, είναι επειδή συνήθως υποφέρουν βαθιά μέσα τους. Η δυστυχία τους απλά ξεχειλίζει. Δεν χρειάζονται τιμωρία ή εμπαιγμό, χρειάζονται βοήθεια.

6. Το πολυσύχναστο σώμα. – Είναι εξαιρετικά υγιές να περνάς χρόνο μόνος σου. Χρειάζεται να είσαι μόνος μερικές φορές, να σκεφτείς και να χαλαρώσεις σε ένα ήρεμο περιβάλλον, όπου δεν ορίζεσαι από κανέναν άλλο. Σήμερα, πάρε κάποιο χρόνο και φρόντισε τον εαυτό σου.

7. Ο τελειομανής. – Ως ανθρώπινα όντα, συχνά κυνηγάμε τις υποθετικές, στατικές καταστάσεις της τελειότητας. Το κάνουμε αυτό όταν αναζητάμε το τέλειο σπίτι, την τέλεια δουλειά, τον τέλειο φίλο ή εραστή. Το πρόβλημα, φυσικά, είναι η ότι η τελειότητα δεν υπάρχει σε μια στατική κατάσταση. Επειδή η ζωή είναι μια συνεχής διαδρομή, που συχνά εξελίσσεται και αλλάζει. Αυτό που είναι σήμερα εδώ δεν είναι ακριβώς το ίδιο αύριο – αυτό το τέλειο σπίτι, η τέλεια δουλειά, ο τέλειος φίλος ή εραστής τελικά θα εξασθενίσει σε μια κατάσταση ατέλειας. Αλλά με λίγη υπομονή και ανοιχτό μυαλό, με την πάροδο του χρόνου, το ατελές σπίτι εξελίσσεται σε ένα άνετο σπίτι. Αυτή η ατελής δουλειά εξελίσσεται σε μια κερδοφόρα καριέρα. Αυτός ο ατελής φίλος εξελίσσεται σε ένα σταθερό ώμο για να σκύψεις. Αυτός ο ατελής εραστής εξελίσσεται σε έναν αξιόπιστο δια βίου σύντροφο.

8. Ο απατεώνας. – Η εξαπάτηση είναι μια επιλογή, δεν είναι λάθος και δεν αποτελεί δικαιολογία! Αν αποφασίσεις να εξαπατήσεις κάποιον και το καταφέρεις, μην νομίζεις ότι αυτό το άτομο είναι ανόητος. Συνειδητοποίησε ότι αυτό το άτομο σε εμπιστεύτηκε περισσότερο από ότι άξιζες ποτέ. Να είσαι μεγαλύτερος από αυτό. Μην κάνεις ανήθικα πράγματα μόνο και μόνο επειδή μπορείς. Μην κλέβεις. Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και όλες τις άλλες. Κάνε το σωστό. Η ακεραιότητα είναι η ουσία της κάθε ευτυχίας.

9. Το θύμα. – Μην αφήνεις τα όνειρα σου να φεύγουν μακριά εξαιτίας της υπόσχεσης ενός άλλου ατόμου. Σταμάτα να δίνεις ευκαιρίες σε ανθρώπους που σε κάνουν να αισθάνεσαι κατώτερος και σε απογοητεύουν αμέσως μόλις τους βολεύεις. Λέγοντας «Όχι» στους «λάθος» ανθρώπους σου δίνει το χρόνο και τους πόρους που χρειάζονται για να πεις «Ναι» στους «σωστούς» ανθρώπους και τις «σωστές» ευκαιρίες. Σήκω πάνω και ανέλαβε την ευθύνη της ζωής σου.

10. Η αναβλητικότητα. – Δεν χρειάζεται για να δεις ολόκληρη τη σκάλα, απλά πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα. Και το πρώτο πράγμα για να ζήσεις τη ζωή που θέλεις είναι να αφήσεις σιγά-σιγά τη ζωή που δεν θέλεις. Το να κάνεις το πρώτο βήμα είναι πάντα το πιο δύσκολο. Αλλά έπειτα κάθε επόμενο βήμα γίνεται όλο και πιο εύκολο. Και με κάθε βήμα βρίσκεσαι όλο και πιο κοντά στην ζωή που αναζητάς. Μέχρι τελικά, αυτό που ήταν κάποτε αόρατο, αρχίζει να γίνεται ορατό. Και ότι κάποτε φάνταζε ανέφικτο, γίνεται πραγματικότητα

Διαβάστε περισσότερα http://alttherapy.blogspot.com/2012/12/10_9.html#ixzz2F6dfTGcV

Cloud Atlas..................

(Κριτική ταινιών) γράφει η Έλσα Παπαγιαννοπούλου 2144 μ.Χ. «Από την μήτρα έως τον τάφο η ζωή μας συνδέεται με τις ζωές των άλλων» λέει η Σόνμι-451, μία «κατασκευασμένη», στην απολογία της λίγο πριν εκτελεστεί… Υπάρχει μία θεωρία που λέει ότι κάθε ένας από εμάς ανήκει σε μία ψυχική ομάδα. Μέσα σε αυτήν αλληλεπιδρούμε κάθε φορά που ενσαρκωνόμαστε. Αλλάζοντας ρόλους, από τον κακό της παρέας στον καλό, από γυναίκα σε άντρα, από σκλάβο σε επαναστάτη. Μέσα από αυτές τις εναλλαγές επηρεάζουμε τα δεδομένα της επόμενης ενσάρκωσής μας, άρα επηρεάζουμε το παρόν και το μέλλον, όπως έχουμε επηρεάσει και το παρελθόν μας. Όλα αυτά γίνονται μέχρι ο κάθε ένας από εμάς να φτάσει στην «αλήθεια», να φτάσει στην φώτιση αν θέλετε…… την πρωτοδιάβασα πριν από 12 χρόνια στα βιβλία του James Redfiled. Ίσως τα βιβλία του James Redfiled να επηρέασαν τον συγγραφέα David Mitchel να γράψει το βιβλίο του «Cloud Atlas», επιβεβαιώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την θεωρία της αλληλεπίδρασης. Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο και είναι σπονδυλωτή με 6 ιστορίες τις οποίες ερμηνεύουν, σχεδόν όλες, οι ίδιοι ηθοποιοί εναλλάσσοντας ρόλους. Οι μεταμορφώσεις τους είναι απίστευτες. Στην σύγχρονη ιστορία, που διαδραματίζεται το 2012, μετά βίας αναγνώρισα τον Χιού Γκραντ. Στην αρχή είναι ίσως λίγο δυσνόητη γιατί πρέπει να δώσεις προσοχή στις πρώτες γρήγορες σκηνές, που δίνουν μια πολύ σύντομη ματιά της κάθε ιστορίας. Μετά απλά καθηλώνεσαι όχι τόσο με το μήνυμα που δίνει η ταινία όσο με τις ερμηνείες και την σταδιακή κλιμάκωση της αγωνίας. Για τρεις ώρες νιώθεις το ενδιαφέρον σου να αυξάνει για να δεις το τέλος όλων. Μόνο που εδώ υπάρχει μία ανατροπή. Δεν υπάρχει ουσιαστικά τέλος. Θα μπορούσε να συνεχίζεται επ΄ άπειρον. Το «μανιφέστο» της Σόνμι-451, στην πέμπτη ιστορία,, δίνει το βασικό νόημα της ταινίας. Όλα και όλοι συνδέονται μεταξύ τους. Μεταξύ μας. Πρέπει να δείτε την ταινία. Να την δείτε όμως με ανοιχτό μυαλό. Κάποια σημεία της είναι αρκετά «ωμά», ίσως λίγο σοκαριστικά. Αλλά αληθινά. Να παρατηρήσετε επίσης τις μικρές λεπτομέρειες που ακολουθούν τους ήρωες μέσα στις ιστορίες τους. Το σπίτι που μένει ο ήρωας της δεύτερης ιστορίας, είναι ο οίκος ευγηρίας της τέταρτης ιστορίας. Το κρεβάτι στο οποίο κοιμάται ο ήρωας της δεύτερης ιστορίας, στηρίζεται για να μην κουτσαίνει, στο ημερολόγιο που έγραφε ο πρωταγωνιστής της πρώτης ιστορίας. Η αίθουσα που τελειώνει η πέμπτη ιστορία, είναι αυτή που αναζητά η ηρωίδα της τελευταίας. Μην περιμένετε να δείτε κάτι ανάλογο του Matrix. Αυτή η ταινία σε βάζει να σκεφτείς, να θέλεις να την συζητήσεις. Είναι καθηλωτική, αφυπνιστική…… Και το μόνο σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά που θα πείτε σε κάποιον που μόλις γνωρίσατε, «αισθάνομαι ότι γνωριζόμαστε μια ζωή», να σκεφτείτε ότι τελικά ίσως και να είναι έτσι Δείτε εδώ για τη ταινία Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Σύνδεσμος : http://www.cityportal.gr/articles_det1.asp?subcat_id=205&article_id=42976